ବିଳପିତ

ବିଳପିତ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Biḻapita
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈil̩ˌʌpitˌo

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - (ବି=ଲପ୍ ଧାତ=ଶୋକ କରିବା+କର୍ତ୍ତୃ. ତ)

୧. କାନ୍ଦୁଥିବା —୧. Lamenting .

୨. (+କର୍ମ. ତ) ଯାହା ନିମନ୍ତେ ବିଳାପ କରାଯାଉଥାଏ —୨. Lamented.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବି+ଳପ୍ ଧାତୁ+ଭାବ. ତି

ବିଳପନ; ବିଳାପକରଣ —Lamentation.

---