ବିଳଶୟ

ବିଳଶୟ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Biḻaṡaya
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈil̩ˌʌʃʌjˌo

ସଂସ୍କୃତ - ବି—(ବିଲ=ଗର୍ତ୍ତ+ଶୀ ଧଆତୁ=ଶୋଇବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଅ; ବିଳ ବା ଗର୍ତ୍ତରେ ଯେ ଶୟନ କରେ)

୧. ସର୍ପ; ଭୁଜଙ୍ଗ —୧. Serpent; snake.

୨. ଗାତ କରି ରହିବା ଜନ୍ତୁ —୨. dReptile; an animal which lives in dens or holes.

---