ବିଳାପକ

ବିଳାପକ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Biḻāpaka
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈil̩ˌapʌkˌɔ

(ବିଳାପିକା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଂ—(ବି+ଲପ୍ ଧାତୁ+କର୍ତ୍ତୃ. ଅକ)

୧. ଯେ ବିଳାପ କରେ —୧. Lamenting; sorrowing.

୨. ଖେଦଜନବ; ବିଳାପ— ଜନକ —୫. Plaintive; doleful.

---