ବିଶାରଦ

ବିଶାରଦ

ଓଡ଼ିଆ

(ବିଶାରଦା—ସ୍ତ୍ରୀ)

୧. ଦକ୍ଷ; ନିପୁଣ; ଚତୁର —୧. Clever; expert; skilful; capable.

୨. ପାରଙ୍ଗମ; କୌଣସି ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ ବା ପଣ୍ଡିତ — ୨. Versed in any branch of learing

୩. ପଣ୍ଡିତ; ବିଦ୍ୱାନ —୩. Learned; wise.

୪. ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ବିଖ୍ୟାତ —୪. Famous; celebrated.

୫. ଶ୍ରେଷ୍ଠ —୫. Chief; superior.

୬. ବିସ୍ତୃତ — ୬. Extended.

୭. ଗର୍ବିତ —୭. Proud; vainglorious.

୮. ନିଜର କ୍ଷମତା ବା ବଳ ଉପରେ ଆସ୍ଥାବାନ୍ —୮. Confident of one's power or strength.

ବକୁଳ ବୃକ୍ଷ —Mimusops Elengi (tree).

ବିଶାଳକାୟ, ପ୍ରକାଣ୍ଡ —Gigantic.

(ଉ—ବଶାରଦ ମହାଦ୍ରୁମ, ଅଗ୍ରତେ ଯେମନ୍ତ ଦ୍ରୂମ, ତଥା ଅପୂର୍ବ ସଂଗ୍ରାମ, ଶ୍ରୀରାମ ରତେ ଭଞ୍ଜ. ବୈଦେହୀଶବିଳାସ)