ବିସୁଖ
ବିସୁଖ
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା]ଅନୁବାଦ
[ସମ୍ପାଦନା]ଦେଶଜ - ବିଶେଷ୍ୟ -(ସଂସ୍କୃତ - ବି=ବିଗତ+ସୁଖ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ଦୁଃଖ; ସୁଖର ଅଭାବ — ୧. Want of happiness; misery.
[ଉ—ଯେଉଁ ଦିନ ମୋର ବିଷୟରେ ପଡ଼ି ବିସୁଖ ହୁଅଇ ଯେତେ, ନାନା କୋପଭର ତାପ କରିଲେହେଁ ଶରଧା ଲାଗଇ ମୋତେ ଦୀନକୃଷ୍ଣ, ଗୁଣ— ସାଗର]
- ୨. ଅସୁସ୍ଥତା; ରୋଗ — ୨. Illness.
ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ -
[ସମ୍ପାଦନା]ରୁଗ୍ଣ; ଅସୁସ୍ଥ (ଶରୀର) — Sick; ill.