ବିସ୍ତର

ବିସ୍ତର

ଓଡ଼ିଆ

୧. ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ; ପ୍ରଚୁରତା — ୧. Abundance.

୨. ସମୂହ — ୨. Collection; multitude.

୩. ଅନୁରାଗ; ପ୍ରଣୟ — ୩. Attachment; love.

୪. ଆସନ — ୪. A seat.

୫. ବାକ— ପ୍ରପଞ୍ଚ — ୫. Verbosity.

୬. ବିଶେଷ ବର୍ଣ୍ଣନ — ୬. Profuse description.

୭. ସଂଖ୍ୟା — ୭. Number.

୮. ଶଯ୍ୟା — ୮. Bed.

୯. (ବି+ସ୍ତୃ ଧାତୁ+ଭାବ. ଅ)— ବିସ୍ତାର — ୯. Expansion.

ବିସ୍ତର

୧. ବହୁତ; ଅନେକ — ୧. Much; greatly.

(ଉ—ପ୍ରାତେ ପାଦପ ପର୍ଣ୍ଣ ଝରେ ବିସ୍ତର— ରାଧାନାଥ, ମେଘଦୁତ)

ବେଶି — Great.

୩. ଅତ୍ୟଧିକ; ବେଜାୟ — ୩. Excessive.

ବିସ୍ତର

ଆଧିକ୍ୟନ — Excess.

(ଉ—ଉତ୍ତମ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭୁଞ୍ଜାଇବ, ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ବିସ୍ତୁର ନ କରିବା ଜଗନ୍ନାଥ)