ବୈକାର

ବୈକାର

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — B&aline;i̱kāra
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈojkaɾˌɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବିକାର+ଭାବ. ଅ)

୧. ବିକୃତି — ୧. Deterioration.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ -

ବିକାରସମ୍ୱନ୍ଧୀୟ —Relating to deterioration.

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ -

ସାତ୍ତ୍ୱିକ —Relating to the satwa quality.

[ଉ—ବୈକାର ରାଜସ ତାମସ, ଏ ତିନିରୂପେ ତା ପ୍ରକାଶ ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ]

---