ବୈକୃତ

ବୈକୃତ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — B&aline;i̱kṛuta
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bojkɾˈuto

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବିକୃତ+ଭାବାର୍ଥେ. ଅ)

୧. ବିକୃତତ୍ୱ; କାୟିକ ବା ମାନସିକ ବିକାର —୧. The state of deterioration.

୨. ସ୍ଥାବରାଦି ସୃଷ୍ଟି —୨. The material creation.

[ଉ—ପ୍ରାକୃତ ବୈକୃତ ସଂସାର, ମହତ ସ୍ଥାନର ସଞ୍ଚାର ଜଗନ୍ନାଥ. ଭାଗବତ]

---