ବୈଧାତ୍ର

ବୈଧାତ୍ର

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — B&aline;i̱dhātra
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bojdʰˈatɾɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ବି ଧାତୁ+ ଅପତ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ଅ)

ସନତ୍କୁମାରାଦି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର —The sons of Brahmā.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ -

୧. ବିଧାତୃ ବା ବ୍ରହ୍ମାସମ୍ୱନ୍ଧୀୟ —୧. Relating to the Creatot or Brahmā.

୨. ଐଶ୍ୱରିକ —୨. Divine.

---