ବୈଶାରଦ

ବୈଶାରଦ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — B&aline;i̱ṡārada
• ଆଇ.ପି.ଏ. — bˈojʃaɾˌʌdɔ

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ଫୁ—(ବିଶାରଦ+ସ୍ୱାର୍ଥେ. ଅ)

୧. ବିଶେଷଜ୍ଞ— ବ୍ୟକ୍ତି (ହିନ୍ଦୀ - ଶ) —୧. An expert.

୨. ପଣ୍ଡିତ (ହିନ୍ଦୀ - ଶ) —୨. A learned man.

---