ମନା
- ଅସ୍ଵୀକାର
- ନିଷେଧ
- ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ନାମ
- ମନମୋହନ; ମନମୋହିନୀ ଆଦି ନାମ ଧାରୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଡାକିବା ନାମ
ବିଶେଷଣ (ଦେଶଜ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ଯାହାର ମନ ଅଛି
- ନିଷିଦ୍ଧ
(ଦେଶଜ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନମନା
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା]ଅନୁବାଦ
[ସମ୍ପାଦନା]ଦେଶଜ - ବି—(ସଂସ୍କୃତ - ମା=ନିଷେଧ; ନ=ନାହିଁ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ଅସ୍ୱୀକାର ୧. Denial.
- ୨. ନିଷେଧ —୨. Prohibition.
[ ଉ—ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଏକାଳେ ବୁଲିବାକୁ ପ୍ରେତ ଯୋନିକୁ ଅଛଇ ମନା ରାଧାନାଥ. ପାର୍ବତୀ ]
ଦେଶଜ - ବିଣ— (ସଂସ୍କୃତରେ ବହୁବ୍ରୀହି ସମାସରେ ମନସ୍ ଶବ୍ଦ ଅନ୍ୟ ଶବ୍ଦ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ୧ମା. ଏକ ବଚନରେ 'ମନାଃ' ହୁଏ ଯଥା ଉଚ୍ଚ ମନସ୍; ୧ମା. ୧ବ. ଉଚ୍ଚମନାଃ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ଯାହାର ମନ ଅଛି (ଯଥା—ଉଦାରମନା) — ୧. Having a mind.
- ୨. ନିଷିଦ୍ଧ —୨. Denied; prohibited.
[ ଦ୍ର—ତୋତେ ହୋଇଛି ନିକୁଞ୍ଜ ନିଳୟ ଦୁଆର ମନା କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ]
ଅନୁବାଦ
[ସମ୍ପାଦନା]ମନା
|
ମନି, ମନିଆ, ମନୁ, ମନୁଆ—ଅନ୍ୟରୂପ
(ମନେଈ—ସ୍ତ୍ରୀ)
ଦେଶଜ - ଅ— ପୁଂ. ଓ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଯୋଜ୍ୟ)
[ସମ୍ପାଦନା]ପ୍ରିୟ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସମ୍ୱୋଧନ (ଏଥିର ଅର୍ଥ—ଯେ ମନକୁ କିଣି ନେଇ ଅଛି) —A term of endearment used in addressing one's beloved.
ଦେଶଜ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ପୁଂ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ)
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ଲୋକଙ୍କୁ ଦିଆଁଯିବା ନାମ —୧. A name given to males and females.
- ୨. ମନମୋହନ, ମନମୋହିନୀ ଆଗି ନାମ ଧାରୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଡାକିବା ନାମ —୨. A name for calling males and females whose names begin females Mana.