ମୁକ୍ତ କଣ୍ଠ

ମୁକ୍ତ କଣ୍ଠ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Mukta kaṇṭha
• ଆଇ.ପି.ଏ. — mˈukto kˈʌnʈʰɔ

(ମୁକ୍ତ କଣ୍ଠା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - (କର୍ମଧା; ମୁକ୍ତ+କଣ୍ଠ)

୧. ଉଚ୍ଚୈଃସ୍ୱର; ଅନବରଦ୍ଧ କଣ୍ଠ ସ୍ୱରସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ବହୁବ୍ରୀହି) — or loud voice.

୨. ଅନବରୁଦ୍ଧ କଣ୍ଠସ୍ୱର ବିଶିଷ୍ଟ —୨. Having a loud or unchoked voice.

---