ମୁଖବନ୍ଦ

ମୁଖବନ୍ଦ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Mukhabandā
• ଆଇ.ପି.ଏ. — mˌukʰʌbˈʌndɔ

ଅନୁବାଦ

ମୁଖବନ୍ଦ

• ବଙ୍ଗାଳୀ: মুখ বন্দ
• ହିନ୍ଦୀ: सूँह बन्द

ଦେଶଜ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ସଂସ୍କୃତ - ମୁଖବନ୍ଧନ)

୧. କଥା କହିବାର ରାହିତ୍ୟ; ତୃଷ୍ଣୀଭାବ —୧. Silence.

୨. ମୁହଁରେ ବିଣ୍ଡା ମାରିବାଦ୍ୱାରା ବାକ୍ଶକ୍ତି ରୋଧ — ୨. Gagging.

୩. ମୁଖ ବନ୍ଧ (ଦେଖ) - — Mukha bandha (See)

---