ମୁହଁ ଆଣ୍ଟ
[ମୁହଁ ଆଣ୍ଟୁଆ—(ପୁଂ); ମୁହଁଆଣ୍ଟେ(ଣ୍ଟୋ)ଈ—(ସ୍ତ୍ରୀ)—ବ୍ୟକ୍ତି— ବାଚକ ବିଶେଷଣ
ବାକ୍ୟରେ ଦାମ୍ଭିକତା; ମୁହଁ ଭୁରୁଡ଼ — Effrontry; impudence.