ମୁହଁ ଫୁଲା

ମୁହଁ ଫୁଲା

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Muhañ phulā
• ଆଇ.ପି.ଏ. — mˈuhʌˌɔ̃ pʰˈula

ଅନୁବାଦ

ମୁହଁ ଫୁଲା

• ବଙ୍ଗାଳୀ: মুখ ফুলা
• ହିନ୍ଦୀ: मुहँ फुला

(ମୁହଁ ଫୁଲୀ, ମୁହଁ ଫୁଲେଈ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ଦେଶଜ - ବିଶେଷ୍ୟ - (ସଂସ୍କୃତ - ମୁଖ+ସ୍ଫୀତ)

ଅଭିମାନରେ କ୍ରୋଧରେ ବା ମୁଖରେ ମୁଖର ସ୍ଫୀତି; ଭ୍ରୂକୁଟି —Frown.

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ -

ଭ୍ରୁକୁଟିଯୁକ୍ତ — Scowling; frowning.

---