ମୁହଁ ବିଗାଡ଼ିଆ

ମୁହଁ ବିଗାଡ଼ିଆ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Muhañ bigāṟḍ̠iā
• ଆଇ.ପି.ଏ. — mˈuhʌˌɔ̃ bˈiɡar.ˌia

ମୁହଁ ବିଗାଡ଼ୁ, ମୁହଁ ବିଗିଗ୍ଡ଼ା—ଅନ୍ୟରୂପ)

ଦେଶଜ - ବିଣ—(ସଂସ୍କୃତ - ମୁଖ+ବିକୃତ)

କଟୁଭାଷୀ Scurrilous; foul-tongued.

---