ମୁହଁ ସୁହାଗୀ

ମୁହଁ ସୁହାଗୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Muhañ suhāgī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — mˈuhʌˌɔ̃ ʃˈuhaɡˌi

ଅନୁବାଦ

ମୁହଁ ସୁହାଗୀ

• ବଙ୍ଗାଳୀ: মুখ সোহাগী
• ହିନ୍ଦୀ: मुहँ पित्र्प्रारा

(ମୁହଁ ସୁଆଗିଆ—ପୁଂ, ମୁହଁ ସୁଆଗେଈ—ସ୍ତ୍ରୀ—ଅନ୍ୟରୂପ)

ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - ଓ ସ୍ତ୍ରୀ

ଯୋଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ବାହ୍ୟ ଆଦର ବା ସ୍ନେହ ଦେଖାଏ —Practising outward fondling.

---