ମେଲାମୁହାଁ
ମେଲାମୁହାଁ
ଉଚ୍ଚାରଣ
[ସମ୍ପାଦନା]ଅନୁବାଦ
[ସମ୍ପାଦନା]ମେଲାମୁହାଁ
|
(ମେଲାମୁହୀଁ—ସ୍ତ୍ରୀ)
ଦେଶଜ - ବିଶେଷଣ -
[ସମ୍ପାଦନା]- ୧. ଯାହାର ମୁହଁ ମେଲା ହୋଇଥାଏ; ଉନ୍ମୁକ୍ତ— ମୁଖ (ବୋତଲ, ନଳ ପ୍ରଭୃତି) —୧. Open-mouthed.
- ୨. (ପୁଂ) ଯେ ଚୁପ୍ ହୋଇ ରହି ପାରେ ନାହିଁ; ଗପଡ଼ି —୨. One who cannot sit quiet; talkative; garrulous.