Jump to content

ଯୋଗ୍ୟତ୍ୱ

ଉଇକିଅଭିଧାନ‌ରୁ

ଯୋଗ୍ୟତ୍ୱ

ଉଚ୍ଚାରଣ

[ସମ୍ପାଦନା]

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - [ଯୋଗ୍ୟ+ଭାଗ. ତା, ତ୍ୱ ]

[ସମ୍ପାଦନା]
୧. ଉପଯୁକ୍ତ —୧. Fitness; appropriateness.
୨. ଦକ୍ଷତା —୨. Competence; proficiency.
୩. କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଉପ— ଯୋଗିତା —୩. Eligibility.
୪. ସୁଗୁଣ — ୪. Merit.
୫. ପଦାର୍ଥ ସମୂହର ପରସ୍ପରସମ୍ୱନ୍ଧରେ ବାଧାର ଅଭାବ —୫. Want of incongruity between more than one thing.
୬. (ନ୍ୟାୟ ଦର୍ଶନ) ବାକ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିବା ପଦମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ୱନ୍ଧରେ ବାଧାର ଅଭାବ; ପଦାର୍ଥମାନଙ୍କର ପରସ୍ପର ସମ୍ୱନ୍ଧରେ ବାଧାର ଅଭାବ (ଆପ୍ତେ) (ଦ୍ର—ବାକ୍ୟାନ୍ତଗ୍ରତ ପଦମାନଙ୍କର ଅର୍ଥରେ ପରସ୍ପର ଅସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ଲକ୍ଷିତ ନ ହେଲେ ବାକ୍ୟଟି ଯୋଗ୍ୟତାଯୁକ୍ତ ହେବାର ବୁଝାଯାଏ) —୬. (Nyāya philosophy) Want of inconsistency in the senses conveyed by the words of a sentence; fitness or compatibility of sense; the absence of absurdity in the mutual connection of the things signified by the words (Apte).

[ ଦ୍ର—ସେ ଜଳ ଛୢଞ୍ଚି ଅଗ୍ନି ଲିଭାଉଛି— ଏଠାରେ ବାକ୍ୟର ପଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରସ୍ପରସହିତ ଅର୍ଥରେ ଅସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ନ ଥିବାରୁ ଏହା ଯୋଗ୍ୟତାର ଉଦାହରଣ କିନ୍ତୁ ଯଦି ବୋଲାଯାଏ ଯେ ' ସେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରୟୋଗ କରି ଦେହକୁ ଶୀତଳ କରୁଛି'—ଏଠାରେ ଯୋଗ୍ୟତାର ଅଭାବ ହେଲା]

୭. ଔଚିତ୍ୟ —୭. Propriety.
୮. ଆବଶ୍ୟକତା —୮. Usefulness; necessity.