ରଡ଼ ରଡ଼

ରଡ଼ ରଡ଼

ଓଡ଼ିଆ

ରଡ଼ ରଡ଼

୧. ବଡ଼ ଡାଳ ଆଦି ଭାଙ୍ଗି ପଡିବାବେଳେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଉପର୍ଯ୍ୟୁପରି ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ —୧. High repeated cracking sounds (as of big boughs breaking down).

୨. କଠିନ ପଦାର୍ଥକୁ ଚୋବାଇବାର ଉଚ୍ଚ କର୍କଶଶବ୍ଦ; କଡ଼ମଡ଼; ଭଡ଼ଭଡ଼; — ୨. A jarring sound produced by chewing hard things.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ —'ରଡ଼ରଡ଼' 'ମଡ଼ମଡ଼' ଠାରୁ କର୍କଶତର ଶବ୍ଦ ରଡ଼ରଡ଼ ରୁଡ଼ୁରୁଡ଼ୁ ଠାରୁ ଉଚ୍ଚତର ଶବ୍ଦ ରଡ଼ରଡ଼ ରଟରଟଠାରୁ ଉଚ୍ଚତର ଶବ୍ଦ]

୩. କ୍ରୋଧରେ ମୁଖବିକୃତି ଓ ଦାନ୍ତ କଡ଼ମଡ଼ କରି ଅସ୍ଥିର ହେବା — ୩. Grinding one's teeth in rage.

[ଉ— ପଡ଼ୁଶୁଣୀ ଘର ପିଠା ଦେଖି ମନ ରବେଇ ଖବେଇ, ଘଷି ଫଡ଼ାଏ ଗୁଡ଼ ଲଗେଇ ରଡ଼ମ(ର)ଡ଼ ଚୋବେଇ ଚଗ]