ରସିତାଶୀ

ରସିତାଶୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Rasitāṡī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — ɾˈʌʃitˌaʃi

(ରସିତାଶିନୀ—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ରସିତ+ଅଶ୍ ଧାତୁ=ଖାଇବା+କର୍ତ୍ତୃ. ଇନ୍; ୧ମା. ୧ବ)

୧. ଯେ ଶବ୍ଦପୂର୍ବକ ଖାଏ; ଖାଇଲା ବେଳେ ଯେ ଗର୍ଜନ କରେ (ଯଥା— ବିରାଡ଼ି, ବାଘ) —୧. Eating with a noise; uttering a grumbling sound while eating.

୨. ମଦ୍ୟ ପାନକାରୀ —୨. Drinking wine.

---