ରୂପ ବିହୀନ

ରୂପ ବିହୀନ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Rūpabihīna
• ଆଇ.ପି.ଏ. — ɾˈuːpɔ bˈihinˌɔ

(ରୂପହୀନ—ଅନ୍ୟରୂପ)

(ରୂପବିହୀନା, ରୂପହୀନା—ସ୍ତ୍ରୀ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଣପୁଲିଙ୍ଗ - (୩ୟା ତତ୍; ରୂପଦ୍ୱାରାବିହୀନ)

ନିରାକାର — Having no form; shapeless.

---