ଶର୍ବ୍ୱାଣୀ

ଶର୍ବ୍ୱାଣୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Ṡarbbāṇi
• ଆଇ.ପି.ଏ. — tˌaleboʃʃˈɔ ɾˈɔ hˈʌlˈʌntɔ bˈɔ hˈʌlˈʌntɔ lˈetəbˈiːʃˈatoˈekˈo ˈakaɾ ɳˈɔ dˈiːɾɡʰikˌaɾ

(ଶର୍ବ୍ୱ—ପୁଂ) 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ସ୍ତ୍ରୀ. (ଶର୍ବ୍ୱ=ମହାଦେବ+ସ୍ତ୍ରୀ. ଅନୀ)

ଗୌରୀ, ପାର୍ବତୀ —Pārbatī.

---