ଶଶି ଭାଲୀ

ଶଶି ଭାଲୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Ṡaṡibhālī
• ଆଇ.ପି.ଏ. — ʃˈʌʃi bʰˈali

ଦେଶଜ - ବିଶେଷ୍ୟ - ସ୍ତ୍ରୀ (ସଂସ୍କୃତ - ଶଶିଭାଲ)

ଦୂର୍ଗା; କାଳୀ —Durgā.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ପୁଲିଙ୍ଗ - (ଶଶିନ୍+ଭାଇ+ଇନ୍; ୧ମା. ୧ବ)

ଶିବ; ମହାଦେବ —Ṡiba.

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ -

ଯାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅଛି — Having the moon on the brow.

---