ଶୀରଷ
ଶୀର୍ଷ; ମସ୍ତକ; ମୁଣ୍ଡ —/?/
(ଉ—ଗନ୍ଧର୍ବ ଅପରରାସେ ଫୁଲ ତୋଷରେ, ମାଗି କରି ଆଗ ଲଗାନ୍ତି ଶୀରଷରେ କୃଷ୍ଣସିଂହ. ମହାଭାରତ)