ଶ୍ୱେତ ବୁହ୍ନା

ଶ୍ୱେତ ବୁହ୍ନା

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Ṡweta buhnā
• ଆଇ.ପି.ଏ. — tˌaleboʃʃˈɔ hˈʌlˈʌntɔ lˈetəbˈiːʃˈatoˈekˈo ˈekaɾ tˈɔ bˈuhna

ଅନୁବାଦ

ଶ୍ୱେତ ବୁହ୍ନା

• ଅନ୍ୟ. ସଂସ୍କୃତ - ନାମ—ଯବତିକ୍ତା, ଶଙ୍ଖିନୀ, ଚାକଚିଚ୍ଚା, ଗିରିଜା, ଧୂସଚ୍ଛେଦା, କପୀତ, ସୁକ୍ଷୁପୁଷ୍ପା, ତିକ୍ତଫଳା, ବନତିକ୍ତା, ବିସର୍ପିଣୀ, ଯାବା ତିକ୍ତା, ଯଶସ୍ୱିନୀ, ମହାତିକ୍ତା
• ବଙ୍ଗାଳୀ: কালমেঘ
• ହିନ୍ଦୀ: बकायन

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ -

ଔଷଧିଗୁଳ୍ମ ବିଶେଷ; ବନତିକ୍ତା; ଶ୍ୱେତ ବନବନା —Andrographis Pani culata.

[ଦ୍ରଷ୍ଟବ୍ୟ — ଏହା ତିକ୍ତାମ୍ଲ— ରସ, ଅଗ୍ନିଦୀପକ, ରୁଚିକର ଓ ରୋଚକ ଏହା ବିଷଦୋଷ, ରକ୍ତ— ଦୋଷ, କୃମୀ, କୁଷ୍ଠ ଓ ବାଳ— ରୋଗରେ ଉପକାରୀ]

---