ମେନା

ମେନା

ଓଡ଼ିଆ

୧. ହିମାଳୟପତ୍ନୀ ମେନକା —୧. The wife of himāḻaya, the king of mountains.

[ଉ—ମର୍ତ୍ତ—ନାରୀ—ଭାଗ୍ୟ ତିଶ୍ଚେଁ ପ୍ରଶଂସିବେ ରମ୍ଭା— ଉରୁବଶୀ ମେନା ରାଧାନାଥ. ଯଯାତି]

୨. ସ୍ତ୍ରୀ. (ହିନ୍ଦୀ - ଶ) — ୨. Woman; wife.

୩. ବାକ୍ (ହିନ୍ଦୀ - ଶ) — ୩. Speech; word.