ଶ୍ରୁତଶାଳୀ

ଶ୍ରୁତଶାଳୀ

ଓଡ଼ିଆ

ଉଚ୍ଚାରଣ

• ରୋ.ଟ୍ରା. — Ṡruta sāḻi
• ଆଇ.ପି.ଏ. — ʃɾˈutʌʃˌal̩ˌi

[ଶ୍ରୁତଶାଳିନୀ—ସ୍ତ୍ରୀ] 

ସଂସ୍କୃତ - ବିଶେଷ୍ୟ - ପୁଂ—(ଶ୍ରୁତଶଳିନ୍ ଶବ୍ଦ; ୧ମା. ୧ବ; ଶ୍ରୁତ= ବେଦ, ଶାସ୍ତ୍ର+ଶାଳିନ୍)

ପଣ୍ଡିତ; ବୁଧ —A learned man.

ବିଶେଷଣ - ପୁଲିଙ୍ଗ -

ବିଦ୍ୱାନ୍ — Learned.

---